داستانک استاد / به قلم خودم

دو دانشجوی فلسفه قدم زنان در حال بحث و حرف زدن بودند و از خیابانی نزدیک خانه ی استاد خود می گذشتند . یکی از آن ها گفت : می آی سری به استاد بزنیم ؟

دیگری جواب داد : خوبه ، اما اگه مزاحم مطالعه اش بشیم یا خواب باشه چی ؟

اما بلاخره تصمیم گرفتند بروند

استاد با صدای گرفته ای از پشت آیفون گفت : کیه ؟

دانشجو ها خود را معرفی کردند و در پس از لحظه ای باز شد

و استاد با عبای قهوه ای رنگی بر دوش ، در آستانه ی در ظاهر شد ، چراغ حیاط را روشن کرد و گفت : به به ! ببین کی این جاست ! خوش اومدید خوش اومدید بفرمایید

دو دانشجو با شرم و حیا و عذر خواهی کنان وارد شدند ، روی مبل های راحتی پذیرایی پیرمرد دیگری با عینک و ریش کوتاه نشسته بود

استاد معرفی کرد : پروفسور مقدادی استاد تاریخ و ایران شناسی

دانشجو ها دست دادند و نشستند

پروفسور مقدادی گفت : خدا شما رو رسوند !

استاد گفت : بله ! منو پروفسور مشکل اساسی داشتیم که با اومدن شما حل شد !

بعد دست هایش را به هم مالید و گفت : یک لحظه صبر کنید تا برگردم و از سالن بیرون رفت

یکی از دانشجو ها عرقش را خشک کرد و دیگری خودش را برای مبحث سخت و گفتگوی پیچیده ای که آرزو می کرد چندان مشکل نباشد آماده می کرد

استاد برگشت و نشست جعبه ی کوچکی در دست داشت آن را باز کرد و ورق های پاسور را بیرون کشید و گفت : خوب حالا می تونیم یک حکم چهار نفره بزنیم !